Een smal pad leidt links de natuur in, en al snel verdwijnen de stadsgeluiden. Je wandelt rustig bergafwaarts tussen schaduwrijke struiken en bomen, de zuurstofrijke lucht vult je longen. Af en toe komt er een fietser of hardloper voorbij, maar verder is het er heerlijk stil. Het bos wordt dichter, waardoor een bijna magische sfeer ontstaat. Zoveel weelderig groen! Dan, rechts, een rustige vijver vol waterlelies; ontspannen eenden zitten op de oever, ongestoord door jouw aanwezigheid. De Liebesgrund (Liefdestuin), met zijn hoge, dicht opeengepakte bomen, strekt zich uit langs een bijzonder deel van de stadsmuren, vlakbij de Magdalenengarten (Magdalenatuin). Als schaduwrijk 'ravijnbos' is het niet alleen een plek om te ontspannen voor mensen, maar ook een toevluchtsoord voor zeldzame diersoorten. Watervogels, zoals de schuwe ijsvogel, dartelen in het stille water van de sloot. Minder schuw, omdat ze uit steen gehouwen zijn, zijn de drie uilen die op een lage muur vlakbij de boog bij de ingang tronen – in de oudheid werden ze beschouwd als een symbool van wijsheid en werden ze door de kunstenares Maria von Ohlen gemaakt als geschenk aan Hildesheim.
500
Jaren geleden werden de vestingmuren en de Liebesgrund (Liefdesveld) aangelegd.
800
Het is slechts enkele meters van Liebesgrund naar de Sint-Michielskerk, die op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat.
3
De stenen uilen bij de ingang werden vroeger beschouwd als een symbool van wijsheid.
Sinds 1973 zitten er drie stenen uilen op een zandstenen muur vlakbij de poort in de Liebesgrund (Liefdestuin). In de oudheid werden uilen beschouwd als symbolen van wijsheid, en in de stad en de regio Hildesheim associeerden de mensen uilen ook met een bijzonder geloof: een uil in de hal zou geluk brengen, en een uil op de schuurdeur zou bescherming bieden tegen brand.